به گزارش صبح پویا،جام جهانی ۲۰۲۶ پس از ۳۹ روز رقابت نفسگیر و برگزاری ۱۰۴ مسابقه، با قهرمانی اسپانیا به پایان رسید. لاروخا تحت هدایت لوئیس دلافوئنته، با پیروزی یک بر صفر مقابل آرژانتین در فینال، دومین جام جهانی تاریخ خود را پس از ۱۶ سال به دست آورد و بار دیگر جایگاه خود را به عنوان معیار بیرقیب فوتبال ملی جهان تثبیت کرد.
اسپانیا؛ قهرمانی با سبک و سیاق همیشگی
اسپانیا که با عنوان قهرمان اروپا وارد بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان شده بود، موفق شد این دستاورد را تکرار کند. لاروخا که نخستین قهرمانی خود را در سال ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی به دست آورده بود، این بار نیز با نمایشی مسلط و یکطرفه در فینال، آرژانتین را شکست داد و جام را بالای سر برد.
مسی؛ ستارهای که محو شد
لیونل مسی، کاپیتان آرژانتین، در این جام جهانی بار دیگر نشان داد که حتی در ۳۹ سالگی، همچنان یکی از بهترینهای تاریخ است. او به عنوان دومین گلزن برتر و مشترکاً دومین پاسور برتر جام شناخته شد و تمام تردیدها را درباره سطح عملکردش از بین برد. با این حال، رساندن تیمش به یک قهرمانی دیگر، این بار بیش از حد دشوار بود و او در نهایت مجبور شد مقام دوم را بپذیرد و جام را به اسپانیا واگذار کند؛ همان کشوری که از ۱۳ سالگی تا جداییاش از بارسلونا در سال ۲۰۲۱، مسیر رشد فوتبالی او را شکل داد.
تحلیل تاکتیکی فینال؛ یکطرفهترین فینال تاریخ؟
نتیجه نهایی ۱-۰ ثبت شد، اما خود مسابقه یکی از یکطرفهترین فینالهای تاریخ جام جهانی بود. اسپانیا از همان سوت آغاز بر بازی مسلط بود و آرژانتین را تحت فشار دائمی قرار داد. حرکتهای هوشمندانه هافبکهای اسپانیا، ساختار دفاعی آرژانتین را از هم باز کرد و پرس شدید و سازمانیافته لاروخا، تیمی که پیش از آن قهرمان جهان بود را وادار به اشتباهات متعدد کرد.
ترکیب اسپانیا و تعویضهای طلایی
اسپانیا با آرایش ۴-۲-۳-۱ به میدان رفت؛ اونای سیمون در دروازه، پدرو پورو، پائو کوبارسی، ایمریک لاپورت و مارک کوکوریا در دفاع، رودری و فابیان رویز در مرکز میدان، دنی اولمو در نقش شماره ۱۰، لامین یامال و آلکس بائنا در کنارهها و میکل اویارزابال در خط حمله.
دلافوئنته با تعویضهای بهموقع، جریان بازی را حفظ کرد. فران تورس و پدری در دقیقه ۶۰، نیکو ویلیامز و میکل مرینو در دقیقه ۷۳، و در نهایت مارتین زوبیمندی و اریک گارسیا در نیمه اول وقتهای اضافه، به میدان آمدند.
تاکتیک هوشمندانه هافبکهای اسپانیا
رودری و فابیان رویز در طول مسابقه، عمیقتر از معمول به عقب میآمدند تا زوج هافبک مرکزی آرژانتین (الکسیس مکآلیستر و انزو فرناندس) را از بلوک دفاعی خارج کنند. این حرکت، فضای خالی پشت سر هافبکهای آرژانتین را ایجاد کرد که اسپانیا با پاسهای رو به جلو از آن بهره برد.
چهار بازیکن هجومی اسپانیا با اشغال هوشمندانه این فضاها، پاسهای پیشرونده را دریافت و با چرخش و حرکت با توپ، موقعیتهای گلزنی خلق کردند.
کارت قرمز انزو؛ نقطه عطف بازی
در دقیقه ۵۴، انزو فرناندس با یک خطای غیرضروری و بیانضباطی، کارت قرمز مستقیم دریافت کرد و آرژانتین ۱۰ نفره شد. اسپانیا در ۱۵ دقیقه پس از اخراج انزو، ۱.۰۴ گل مورد انتظار (xG) ایجاد کرد، در حالی که در ۹۰ دقیقه پیش از آن، مجموعاً ۱.۳ xG ساخته بود. این اشتباه، تعادل مسابقه را کاملاً به سود اسپانیا تغییر داد و گل طلایی لاروخا در دقیقه ۷۲ با ضربه سر نیکو ویلیامز، نتیجه را به سود اسپانیا رقم زد.
اسپانیا؛ قهرمانی شایسته
اسپانیا با نمایشی مسلط و تاکتیکی هوشمندانه، به شایستگی قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ شد. لاروخا بار دیگر ثابت کرد که با ترکیب مالکیت توپ، پرس هماهنگ و خلاقیت هافبکهایش، الگویی بینظیر در فوتبال ملی جهان است