به گزارش صبح پویا،درساعات نخستین امروز، پیامهای تسلیت از سوی مدیران ارشد ورزش کشور، پیشکسوتان، ورزشکاران رشتههای مختلف و چهرههای سرشناس دنیای فوتبال و بسکتبال، خبر از یک فقدان بزرگ میداد. عنایتالله آتشی، مرد بلندقامت و نامآشنای جامعه ورزش ایران، پس از دهها سال تلاش و خدمت خستگیناپذیر، چشم از جهان فروبست و سفر ابدی خود را آغاز کرد. نام او برای نخستین بار در قامت مربیگری در رقابتهای بسکتبال باشگاهی تهران و روی نیمکت پرسپولیس بر سر زبانها افتاد.
بنیانگذار اسم رمز تاج و استقلال
عنایتالله آتشی یکی از اسطورههای ماندگار تاریخ بسکتبال ایران محسوب میشود. نکته شگفتانگیز، گره خوردن نامش با دو قطب بزرگ فوتبال ایران، استقلال و پرسپولیس است. او از جمله افرادی بود که در یک شرایط هیئت امنایی خاص، نام «استقلال» را برای ادامه حیات باشگاه تاج (پس از مصادره انقلابی و ممنوعیت نام تاج) از میان گزینههای متعدد انتخاب کرد. به این ترتیب، آتشی را باید یکی از بنیانگذاران باشگاه استقلال در قامت امروزی آن دانست.
از مربیگری پرسپولیس تا صدای ماندگار NBA
در اواسط دهه ۱۳۶۰، آتشی سرمربی تیم بسکتبال پرسپولیس در رقابتهای باشگاهی تهران بود؛ تیمی که هفتهای دو تا سه هزار تماشاگر را روانه سالن حیدرنیا میکرد. اما وجهه مشهورتر او، گزارشگری حرفهای و تاریخی بسکتبال در رسانه ملی بود. از همان زمان که مسابقات NBA از تلویزیون ایران پخش میشد (دهه ۱۳۷۰)، صدای گرم و مسلط آتشی به خانهها نفوذ کرد. بخش قابل توجهی از خاطرات تاریخی بسکتبال ایران با روایت و صدای او در اذهان ثبت شده است.
میراثی مکتوب و پر بار
عنایتالله آتشی، متولد ۱۶ مرداد ۱۳۲۴ در جهرم فارس بود. او از نوجوانی به بسکتبال عشق ورزید. در اواسط دهه ۴۰، با حضور دانلین هان (مربی آمریکایی) در ایران، به تیم ملی بلندقامتان دعوت شد. دوران بازی را در تاج و زیر نظر زندهیاد حسن اشتری سپری کرد.
پس از بازی، مربیگری در مینیبسکتبال تاج (۱۳۵۲) را آغاز کرد. در بازیهای آسیایی تهران (۱۳۵۳)، آرام آرام به گزارشگری روی آورد. در ماههای منتهی به بهمن ۱۳۵۷، سرمربی تیم جوانان ایران در مسابقات مانیل بود. با تغییر نام تاج به استقلال، به کارش ادامه داد و پس از جدایی در اواسط دهه ۶۰، با پرسپولیس قهرمان باشگاههای تهران شد. دبیری فدراسیون بسکتبال در اواخر دهه ۶۰ تا ۱۳۷۲، مدیریت تیمهایی چون بانک تجارت و پیکان در دهه ۷۰ و مربیگری تیم ملی در بازیهای آسیایی بانکوک (۱۹۹۸) و غرب آسیا، گوشهای از کارنامه پربار اوست.
روحش شاد و یادش گرامی