به گزارش صبح پویا، با افزایش چشمگیر تجویز داروهای محبوب دسته GLP-۱ که شامل نامهای تجاری نظیر اوزمپیک (Ozempic)، مونجارو (Mounjaro)، ویگووی (Wegovy) و زپ باوند (Zepbound) میشوند، ابعاد جدیدی از اثربخشی این داروها در حال آشکار شدن است. بر خلاف تصور عموم درباره خطر اعتیادآور بودن این داروها، پژوهشهای جدید نشان میدهند که این ترکیبات نه تنها اعتیادآور نیستند، بلکه ممکن است راهحلی انقلابی برای درمان انواع اعتیاد باشند!
از درمان چاقی و دیابت تا پتانسیل بالای ترک اعتیاد
داروهای دسته GLP-۱ از سال ۲۰۰۵ وارد بازار پزشکی شدهاند و اثربخشی آنها در کنترل دیابت نوع ۲ و کاهش وزن به اثبات رسیده است. اما پزشکان و پژوهشگران متوجه نکته شگفتانگیزی شدهاند؛ بیمارانی که همزمان دچار اختلال مصرف مواد (بهویژه الکل) بودهاند، پس از مصرف این داروها تمایل خود به مصرف الکل را بهشدت کاهش داده یا بهکلی متوقف کردهاند.
مطالعات گستردهای این فرضیه را تایید کردهاند:
-
پژوهش بزرگ در سوئد: مطالعهای روی بیش از ۲۰۰ هزار نفر نشان داد که مصرف داروهای GLP-۱ با کاهش چشمگیر خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل مصرف الکل ارتباط مستقیم دارد.
-
تحقیقات دانشگاه واشنگتن: بررسی روی ۶۰۰ هزار کهنهسرباز مبتلا به دیابت نوع ۲ حاکی از آن است که این داروها خطر ابتلا به طیف گستردهای از اختلالات مصرف مواد را کاهش میدهند.
چرا داروهای GLP-1 در درمان اعتیاد منحصربهفردند؟
به گفته متخصصان، درمانهای سنتی اعتیاد معمولاً تکبعدی هستند؛ برای مثال چسب نیکوتین فقط به ترک سیگار کمک میکند و تأثیری روی مصرف الکل ندارد. اما اگر پژوهشهای تکمیلی اثربخشی داروهای GLP-۱ را روی انواع مواد اعتیادآور تایید کنند، با نخستین دارویی روبهرو خواهیم بود که توانایی مهار طیف وسیعی از رفتارهای اعتیادآور را دارد.
البته در حال حاضر درمان اعتیاد جزء موارد مصرفی تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای این داروها نیست، اما دانشمندان امیدوارند با تکمیل پژوهشها، این داروها در آینده به عنوان یک درمانگر قدرتمند در حوزه سلامت روان و ترک اعتیاد نیز معرفی شوند.